CELIŃSKI Wojtek prezes
celinski.w@wp.pl |  | „Pozytywnie zakręcony” miłośnik regionalnej przeszłości nie wychodzi z cienia, podążając za marzeniem. Wojtek na co dzień jest skromnym człowiekiem „od czarnej roboty”. Do jego głównych obowiązków należy dobór grup mających uczestniczyć w części historycznej festiwalu i co z tym się wiąże - negocjacje merytoryczne i finansowe ze zgłaszającymi swój akces. |
|
|
|
WOJTCZAK Tomasz członek zarządu sambor@samborheft.net | 
| Na pytanie, kim jestem odpowiedzi nie uzyskałem do dziś. Jestem synem, bratem, mężem, ojcem i chyba dobrym przyjacielem jak sądzę. Mój znak zodiaku to skorpion, to tłumaczy moją ciekawość świata i ciągłe poszukiwania. Dzięki tej ciekawości odkryłem moją pasję życiową, bycie wojownikiem, bycie Jomsborczykiem.
|
|
|
|
KŁOSOWSKI Andrzej członek zarządu
gawron@rubikon.pl | 
| Jestem mincerzem i wykonuję repliki monet wczesnośredniowiecznych. Sam wytwarzam mennice oraz stemple starając się odtwarzać dawne metody ich produkcji. Oprócz replik monet wytwarzam także przedmioty codziennego, średniowiecznego użytku jak np.: noże, szpadle, umba oraz imacze do tarcz, szydła...
|
|
|
|
WOJTCZAK Joanna
joanna@samborheft.net | 
| Zawodowo pedagog, umysł ścisły, matematyk. Nie do końca akceptuje wierzenia kobiety wczesnośredniowiecznej, wprowadzając korekty, doszukując się w źródłach i przekazach historycznych dowodów na obecność kobiet silnych i władczych. Kto ją zna wie, że dopina swego. |
|
|
|
MILEWSKA Żaneta
| 
| Filigranowa blondynka, zajmująca się tkactwem i wyrobami z filcu, swoje królestwo ma także w domu. Niełatwo jej zapanować nad czwórką dzieci i jeszcze znaleźć czas na historyczne robótki.
|
|
|
|
GAWRON KŁOSOWSKA Agnieszka
gawron@rubikon.pl | 
| Z zawodu jestem konserwatorem dzieł sztuki - starych druków, rękopisów, grafik, zabytkowej skóry i pergaminu, dlatego we wczesnośredniowiecznym świecie rzemieślników zajmuję się produkcją pergaminu do pisania dokumentów lub wykonywania lamp średniowiecznych. Oprócz tego robię skórzane bukłaki i pochewki do noży oraz ozdabiam ich drewniane rękojeści. |
|
|
|
KŁOSOWSKA Anna
| | |
|
|
|
| PODOLSKA Kamila | | |
|
|
|
BUDZISZEWSKI Jerzy | 
| Skromnej postury artysta pracujący w drewnie i kości. Spod jego rąk wychodzą cacka – grzebyki i ozdoby z bydlęcych kości, w większości wzorowane na wolińskich i staroskandynawskich znaleziskach. |
|
|
|
| SCHABEK Monika | | |
|
|
|
SCHABEK Marek
| | |
|
|
|
JUSZA Mieczysław swiatowit@neostrada.pl |  | Technik dokumentalista Pracowni Archeologicznej Polskiej Akademii Nauk. Zajmuje się projektowaniem i budową obiektów historycznych, skansen OLDENBURG (Niemcy), skansen WOLIN. Jako żeglarz, szkutnik projektuje i buduje średniowieczne łodzie, "STARIGARD" 1994 rok, "ŚWIATOWIT" 2004 rok oraz łodzie jednopienne (dłubanki). Prowadzi warsztaty rzemiosła tradycyjnego w drewnie, ciesielstwo, tokarstwo naczyń, snycerstwo. Kapitan "Światowita", organizuje historyczne rejsy.
|
|
|
|
SUZIN Bartosz | | Wykonuje biżuterie przy pomocy prostych narzędzi i starych metod pracy (niektóre pochodzą z X wieku, a nawet z epok wcześniejszych). Wzornictwo nawiązuje do biżuterii Wikingów, Słowian, Celtów a także do biżuterii artystycznej. Specjalizuje się w ręcznym wyplataniu plecionek srebrnych.
|
|
|
|
OSTROWSKI Michał | 
| Warzę sól tak jak lata temu, potem solę ryby złowione wcześniej i suszę. Zawodowo - dziennikarz. Domowo mąż i ojciec. Hobby - przyrodnik. Lubię wiking - wyjazdy, a w związku z tym reportaż. Przez pewien czas na Wolin chodziłem piechotą. |
|
|
|
KŁOSOWSKI Krzysztof
| | |
|
|
|
| KOZAKIEWICZ Daniel | | |
|
|
|
KRUPA Tadeusz
| | |
|
|
|
| PILARCZYK Grzegorz | | |
|
|
|
SŁOCKA Alicja
| | |
|
|
|
JASTRZĘBSKI Paweł jarl.Thorleif@gmail.com |  | Zawodowo uczę chemii i języka angielskiego. Prywatnie mam żonę i dwójkę dzieci. We wczesnym średniowieczu odnajduję się jako łucznik, choć walka oraz rzemiosło nie są mi obce.
|
|
|
|
CHEREZIŃSKI Dariusz
| | |
|
|
|
DYBCZYŃSKA (Wisława) Ewa ewa.dybczynski@gmail.com |  | Z zawodu muzyk - wiolonczelistka. Hobby: krawiectwo tradycyjne. Niesamowite jest wrażenie PRZYPOMINANIA SOBIE dotyku kościanej igły prowadzącej ścieg, albo kiedy za kolejnym obrotem tabliczek ukazuje się starodawny wzór kolorowej krajki. |
|
|
|
